Albanië dag 6: Gjirokastër → Sarandë
Na de gezellige avond met Flamur stond om half 10 het ontbijt klaar. Flamur had mij verzekerd dat ik geen kater zou krijgen van de Raki omdat het allemaal biologisch is, maar helaas ik had het aardig taai die ochtend. Na dat we afscheid hadden genomen van Flamur en zijn vrouw gingen we richting Gjirokäster.
Gjirokäster ligt in een vallei tussen twee bergen, deze stad staat op de UNESCO werelderfgoed lijst. De stad heeft een oud gedeelte en een nieuw gedeelte, wij gingen het oude gedeelte in. Maar voordat we hier waren moesten we nog een flinke klim naar boven toe doen, deze gezellige straatjes zitten vol met winkeltjes en restaurantjes. Maar het mooiste punt van Gjirokäster is het kasteel, deze ligt boven op een heuvel en torent over heel Gjirokäster heen.
Na een uitputtingsslag kwamen we boven aan de heuvel aan bij het kasteel, dit kasteel is ongeveer 2500 jaar oud en heeft al meerdere functies gehad. In de tijd van het communisme was het een strategisch punt, er stonden ook nog veel mortieren en andere wapens uit die tijd.
Maar het uitzicht van bovenaf is adembenemend, we liepen boven op het kasteel toen een medewerker ons wuifde om buiten het hek naar één van de toppen van een torens te lopen. Hij verwachtte hier wel een kleine betaling van 100 LEK voor.
Na dat we in Gjirokäster waren uitgekeken en gegeten zette we onze reis voort naar Sarandë. Onderweg kwamen we langs “Blue Eye”, dit is een waterbron met kristal helder blauw water. De bron is honderden meters diep en nog niet alles is ontdekt, hier komen insecten voor die nergens anders te vinden zijn.
Toen we aankwamen stond er gelijk al een parkeerwachter, na dat we hadden betaald kregen we geen bonnetje. Toen we verder het park inliepen moesten we entree betalen voor het park en weer geen bonnetje. Ik vraag me af of hoe betrouwbaar het allemaal is.
De bron zelf is prachtig, het water is diep blauw en je krijgt gelijk zin om een duik te nemen. Helaas mag dit niet meer door de flinke toename van toerisme. Het water is trouwens ook het hele jaar door 10 graden.
We zette onze reis voort naar Sarandë, Anne-Marie moest chauffeuren aangezien mijn kater nog steeds niet over was. Tot zo ver dus biologisch. We gingen weer door slingerweggetjes in de bergen en ik merkte dat als ik niet rij het nog spannender is maar het uitzicht is prachtig.
Sarandë is een iets toeristischere badplaats, ons hotel heeft een eigen soort strandje en als het goed is word het morgen rond de 21 graden. Perfect weer om even te relaxen op het strand. Het is donker als we aankomen maar we gaan nog even over de boulevard struinen en wat eten. Hier hebben we Tavë Kosi gegeten, één van de oudste gerechten van Albanië en hun nationale culinaire trots. Dit is lam gemarineerd en gekookt in yoghurt, de bediening was trots om dit gerecht met ons te delen en vroeg ook hoe we het vonden. Het was uniek we hadden nog nooit zoiets geproefd maar wel erg lekker, hij zei zelf ook tegen ons "for someone from the Netherlands this is seeing alien food" en zo voelde het ook wel een beetje.
