Albanië dag 5: Korçë → Gjirokastër
Vandaag hebben we een lange dag rijden voor de boeg. Hoe wel de afstand tussen Korçë en Gjirokastër "maar" 190km bedraagt is het wel 4 uur rijden. Dit komt omdat we over veel bergen heen moeten, we werden al "gewaarschuwd" voor de vele slinger weggetjes naar boven en naar beneden toe.
Maar onderweg hadden we twee tussenstops: Torchbearers Albania, dit is een bijbel school waar gasten van de bruiloft werkten en ons hadden uitgenodigd om te komen kijken en thermische baden van Benja.
Bij de bijbel school hebben we een bakje koffie gedaan en uitleg gekregen over wat deze organisatie doet, ze hebben dus over de hele wereld dit soort bijbel scholen. De leerlingen krijgen voornamelijk les over de bijbel maar doen ook mee aan evangelisatie projecten in het land, het waren 2 grote gebouwen en zag er allemaal erg mooi uit.
Daarna gingen we door naar de thermische baden, dit was nogal een stukje rijden en de slingerwegen waren nu echt begonnen. Op een gegeven moment was het zo erg dat we een beetje wagenziek werden, normaal hebben we hier nooit last van. Rondom de baden zijn geen officiële parkeer terreinen had ik gelezen op internet en in principe kun je zo door rijden maar toen wij bijna bij de baden waren stapte er een man voor onze auto op de weg en zat te wijzen naar een parkeerterrein. Ik kon niet anders dan er op rijden en deze beste meneer 200 LEK te betalen (ongeveer 2 euro). Vanaf hier was het nog een klein stukje lopen naar de baden, deze zijn geheel vrij toegankelijk. Maar rondom de baden wordt nu wel een heel camping park gebouwd met een slagboom er voor, ik vraag me dus af of het over een jaar nog steeds gratis is. Het water was heerlijk warm en het uitzicht was prachtig.
We zette onze reis voort naar Gjirokastër, de slinger weggetjes hielden langzaam een beetje op en we konden lekker door rijden. Anne-Marie en ik hebben tijdens het rijden denk ik wel 100 keer gezegd dat het uitzicht echt prachtig is. We hebben veel foto's genomen maar toch komt het op een foto niet over zoals in het echt.
We kwamen aan bij het huis waar we sliepen, Guesthouse Shuaipaj een traditioneel huis wat omgebouwd is tot gasthuis. Dit wordt gerunned door Flamur en zijn vrouw. Hier konden we zelf vanaf een menu kaart kiezen wat we wilden eten, zijn vrouw maakte dit klaar. We gingen even douchen en daarna in de tuin eten. Terwijl we op ons eten wachtte kwam Flamur bij ons aan de tafel zitten en vertelde hij een beetje wat hij deed. Hij maakte dus zelf wijn, Raki en hij had een eigen boerderij met dieren en verschillende gewassen. Uiteraard kregen we dus tijdens het eten een zelf gemaakte wijn van hem, dit was een heerlijk wijntje. Het eten was ook echt verrukkelijk, we hadden een soort kippenstoofpotje met rijst, gebakken pepers en een salade. Alles kwam van hun eigen boerderij af (behalve de rijst).
Na het eten kwam Flamur bij ons en vertelde hij meer over hoe dit tot stand is gekomen. Hij was met pensioen gegaan maar hier krijg je in je pensioen €230,- niet genoeg om van rond te komen. Hij kwam er achter dat de Europese Unie subsidie uitkeerde om toerisme te stimuleren, hij heeft van deze subsidie gebruik gemaakt om zijn huis om te bouwen tot gasthuis. Zo komt het hout uit bijvoorbeeld Zweden, en veel van de andere bouwmaterialen moesten geïmporteerd worden uit de Europese Unie. De Raki kwam op tafel, en Flamur bleef gezellig bij ons zitten. Hij heeft ons veel verteld over Albanië maar ook over hem zelf, hij heeft 30 jaar onder communisme geleefd en nu 30 jaar in een democratie. Het waren bijzondere verhalen en deze man heeft echt veel meegemaakt. Hij vertelde over de corruptie in Albanië en wat er allemaal niet goed ging maar nu dat de Europese Unie meer investeert er ook veel meer wordt gecontroleerd wat er gebeurt met het geld, volgens hem: "Big corruption no good, small corruption is no problem". Hier heb ik maar niet op door gevraagd.
Na de vele verhalen en meerdere Raki's was het tijd om op bed te gaan, maar niet voordat ik nog een flesje Raki van hem kreeg om mee te nemen naar Nederland. Ik moest dit aan mijn familie laten proeven. Hij verzekerde me nog dat ik geen hoofdpijn zou krijgen morgenochtend omdat het allemaal biologisch is, we gaan het meemaken.
Voor wie nog naar Albanië toe gaat en naar Gjirokastër toe wil, kan ik zeker aanbevelen om hier te blijven slapen.
Morgenochtend gaan we bij Flamur op de boerderij kijken en daarna naar Gjirokastër en vanaf daar rijden we door naar Sarandë, dit is een badplaats wat tegen Griekenland aan ligt.
