Albanië dag 2: Pogradec
Onze eerste nacht in Albanië verliep rustig. In ieder geval voor Anne-Marie, ik werd om half 6 gewekt door de versterkte oproep tot gebed vanuit de moskee. Anne-Marie heeft dit niet gehoord, voor mij was dit een flinke een cultuur shock. Ik heb me snel omgedraaid en ben weer verder gaan slapen.
Later op de ochtend werd ik wakker met het getik van regen op het raam. Op Urk had ik dit heerlijk gevonden, hier wat minder. Dus wat doe je dan, als je je zwembroek mee hebt en had gehoopt om lekker in het meer te kunnen zwemmen? Precies het tegen over gestelde, een wandeltocht naar de top van een heuvel (ongeveer 200 meter). Boven op deze heuvel zit het "kasteel van Pogradec". Dit kasteel is ongeveer 2500 jaar oud en er is nog weinig van over. Er is een project opgezet om het kasteel verder uit te graven en archeologisch onderzoek te doen, de Europese Unie financiert het archeologische gedeelte en de gemeente van Pogradec moet dan een weg naar boven toe aan leggen. Van deze weg was nog weinig te zien. Maar het uitzicht was wel prachtig.
Na onze wandeltocht van ongeveer 2 uur gingen we terug naar het hotel. Toen we voor het hotel kwamen bedachten we ons dat we nog niet hadden gekeken naar het parkeerkaartje. En tot mijn verbazing lag er een nieuw parkeerkaartje, de parkeerwachter had er boven geschreven "7 paguar". Volgens Google Translate betekent dit iets als 7 uur betaald. Het zal wel goed zijn.
We besloten om naar het dorpje Lin te rijden, dit ligt 20 minuten bij Pogradec vandaan ook aan het Meer van Ohrid. Via Google Translate zeiden we tegen de parkeerwachter dat we naar Lin toe gingen en over 2 uur terug waren en of dit prima was, een korte "okay" en we waren op weg. In dit dorpje is iets meer historie te vinden. Ik had de navigatie ingesteld op de Mozaïeken van Lin. Toen we het dorp in reden zagen we al wat bordjes voor parkeerplaatsen maar koppig als we zijn besloten we de navigatie te volgen, tot het niet meer kon en we moesten omkeren en uiteindelijk de auto maar bij één van de parkeerplaatsen neer moesten zetten. Dit kostte 200 LEK (ongeveer 2 euro).
We gingen lopend verder naar de Mozaïeken van Lin, onderweg kwamen we veel oudere vrouwtjes tegen met kraampjes die allerlei spulletjes verkochten, omdat we een tijd niet hadden gegeten besloten we een Byrek te halen en Anne-Marie heeft een potje met pepers en kaas gekocht. Best lekker.
Langs onze route kwamen we een orthodoxe kerk tegen, het zag er prachtig uit van binnen met mooie iconen. Uiteraard kon ik het niet laten om hier een kaarsje te branden, waarna we verder liepen berg opwaarts.
Bij de Mozaïeken van Lin moet je een telefoonnummer bellen zodat het hek word open gedaan, vlak voordat we er waren zagen we al een groepje toeristen staan en kwam iemand op een scootertje ons voorbij. Dit bleek de beheerder te zijn van dit terrein. De Mozaïeken zijn van een oude vloer van een basiliek, het meeste ligt onder plastic en zand. Het kleine stukje mozaïek wat we hebben gezien was erg indrukwekkend, dit was van de kamer waar de heilige objecten en Bijbel werd bewaard. Van ons mag de Europese Unie hier wel geld in steken om het te herstellen. De beheerder van dit terrein kon net goed genoeg Engels om ons dit allemaal uit te leggen, ook stond er nog een niet afgebouwde orthodoxe kerk. Volgens de beheerder was deze best recent gebouwd maar nooit afgemaakt, jammer want het had een prachtige plek geweest zo boven op de berg. Ook vertelde hij ons dat in Lin er een 50/50 verhouding is tussen orthodoxen en moslims, de orthodoxe kerk waar wij kort hier voor waren word dus nog gebruikt.
We besloten om nog wat te eten en te drinken bij een restaurantje in Lin, hier hebben we "Koran Fish" of op het Nederlands: "Ohrid Forel" gegeten. Een inheemse vissoort, die alleen in het meer van Ohrid te vangen is. Terwijl ik dit schrijf en deze vis opzoek op Google kom ik er achter dat het een bedreigde diersoort is. Anne-Marie haar enigste reactie op dit nieuws is "oh no". (Stiekem was de vis best lekker)
Terug bij ons hotel, hebben we even uitgerust en daarna zijn we uit eten geweest. Op de kaart stond een mixed grill, volgens de eigenaar was dit genoeg voor 2 personen. Hij had gelijk, het had ook genoeg geweest voor 4 personen maar het was wel erg lekker. Uiteraard hadden we ook weer pepers gevuld met kaas.
Morgen vervolgen we onze reis naar Korçë, dit moet een Christelijk orthodox deel van Albanië zijn. Dus hopelijk word ik daar niet om half 6 gewekt.
