Albanië dag 3: Pogradec → Korçë
Vanochtend vertrokken we naar Korçë, dit ligt ongeveer een uurtje van Pogradec af. Na dat we afscheid hadden genomen van onze parkeerwachter stapten we in de auto. De reden dat we naar deze plaats toe gaan is ook de reden dat we naar Albanië zijn gegaan, namelijk: Anne-Marie haar vriendin Julia woont en werkt al langere tijd in Albanië in Vila Kenedi en gaat hier morgen (11 oktober) trouwen met Kristjan.
Vila Kenedi is een verzorgingstehuis voor demente ouderen, dit is opgericht door Marleen van de Voorde en wordt veelal in stand gehouden door donaties en vrijwilligers.
Toen we naar Korçë toe reden zagen we boven op een berg een groot kruis dat boven de gehele stad uitstak, voor ons een verrassing maar ook een prachtig beeld om te zien. We reden door naar ons hotel, een prachtig hotel bovenaan de stad. Vanaf het terras kun je over de stad heen kijken. Maar als je lopend terug moet naar boven toe kan het nog wel een conditionele uitdaging zijn.
We konden onze kamer nog niet in want er werd nog schoongemaakt en we waren redelijk vroeg aangekomen dus besloten we de stad in te gaan. Hier hebben we de Kathedraal van de Opstanding van Christus bezocht, een groot gebouw wat van binnen prachtig beschilderd is en volgehangen met iconen van Heiligen.
Daarna gingen we verder naar de Old Bazaar een gezellig plein met meerdere cafés en winkeltjes die voornamelijk veel prullaria verkopen. Maar er waren ook meerdere winkeltjes die allerlei handgemaakte tapijten verkochten, dit is voor Anne-Marie als een rode lap op een stier. We kwamen in een winkeltje wat helemaal vol hing met tapijten, tafel lopers, matten, zelf gemaakte tassen en ga zo maar door. Uiteindelijk zijn we met een klein tapijt vertrokken. En toegegeven het is een mooi tapijtje.
Het kruis wat boven de stad uittorent bleef ons aanspreken en na wat Googlen bleek dat je hier via wat slingerweggetjes zo naar toe kon rijden. Voor de zekerheid heb ik het nog nagevraagd aan de receptionist maar die zei dat deze weg prima te berijden was en zo gezegd zo gedaan stapten we in onze auto en gingen we de berg op.
Voor iemand zonder hoogtevrees was het een prachtig uitzicht, voor mij was het vooral zweet en angst. Gelukkig waren we boven veilig aangekomen en de weg die Google Maps zei dat we moesten volgen veranderde in een zandweggetje, dit werd me toch iets te risicovol dus hebben we de auto tactisch langs de weg neer gezet en zijn we lopend verder gegaan. Het uitzicht van bovenaf de berg was prachtig. Het kruis was imponerend van dicht bij en blijkbaar was hier ook nog een klein orthodox kerkje. Ook stonden er letters met "Fly Korçë". Een raar contrast om te zien.
We gingen weer terug naar het hotel, de slingerpaadjes af. Terwijl ik meer naar de weg keek en niet naar de diepte zat Anne-Marie te genieten van het uitzicht.
In het hotel aangekomen kwamen ook Mardien & Gerco bijna aan, zij zijn ook overgekomen vanuit Nederland om de trouwerij mee te maken. We zijn samen uit eten geweest in een gezellig tentje waar een zanger traditionele Albanese liederen zat te zingen. Waar we wel achter zijn gekomen, de bediening in Albanië is niet zoals we gewend zijn in Nederland. Er wordt 1 keer gevraagd of je drinken wil en dat is het, daarna moet je zelf kijken of je de bediening naar je tafel toe kan wenken anders zit je de hele avond op een droogje. En dit is onze ervaring op elk terras of restaurant.
Nu gaan we snel slapen en ons klaar maken voor de trouwerij van morgen.
