Albanië dag 4: Korçë
Vandaag was de trouwerij van Julia en Kristjan (Kristi), we starten met een traditioneel ontbijt in ons hotel. Het enigste beetje bekende is ei, kaas en ham. Voor de rest had ik veel van de gerechten nog niet eerder gezien. Na dat we een bakje koffie in de stad hadden gedaan vertrokken we naar Vila Kenedi waar de trouwerij gaat plaats vinden, we wisten eigenlijk niet wat we ons er bij voor moesten stellen.
Na dat we kennis hadden gemaakt met de familie van Julia begon de trouwdienst, deze werd geleid door Richard een Duitse dominee. Uiteraard vroegen wij ons af hoe hij hier terecht was gekomen om deze trouwdienst te leiden. Richard is jarenlang zendeling geweest in Kenia tot dat hij met pensioen ging. Tijdens zijn pensioen zei zijn vrouw dat het eigenlijk wel jammer is dat alle kennis die Richard heeft nu niet benut wordt dus wilden ze weer wat gaan doen. Zo kwamen ze bij Vila Kenedi terecht om hier pastoraal werk te doen, maar Richard sprak geen Albanees en bijna niemand sprak Engels. Op Kristjan na, dus werd Kristjan de vertaler van Richard.
Het was een mooie dienst, Kristjan deed zijn geloftes in het Albanees en Nederlands wat hij verrassend goed deed. Julia deed het ook op het Nederlands en Albanees, wat ook erg goed klonk. Ik kan zelf geen Albanees dus ik kan niet zeggen of het goed ging. Tijdens de dienst zongen we liederen in het Engels en Albanees, een mooie belevenis.
Na de trouwdienst was er tijd voor een taartje en om 2 uur gingen we eten. Het was een heerlijk buffet waar geen nee was, tijdens het eten leerde we de andere gasten een beetje kennen. Deze kwamen dus ook van over heel de wereld: Ierland, Zuid-Korea, Nigeria en Zuid-Afrika. Deze gasten waren allemaal bekenden van Kristjan via een bijbelschool een half uur van Korçë af. Morgen gaan we hier een kijkje nemen. Ook was er een Albanees die een eigen organisatie had om te evangeliseren via voetbal. En dus ook bekend was met Ambassador's voetbal van Urk, zo zie je maar weer dat we in een kleine wereld leven.
Tijdens het eten ging de muziek aan, traditionele Albanese muziek. Bijna alle gasten lieten hun eten staan en gingen de dansvloer op, hand in hand in een cirkel en dansen op de muziek (Je kan je er dit bij voorstellen). Het was prachtig om te zien maar ik twijfelde nog om hier aan deel te nemen in verband met mijn ritme gevoel. Maar je wordt er al snel ingezogen en zo stonden wij als Nederlanders tussen de Albaniërs op de dansvloer in een cirkel. En de muziek is ook nog erg aanstekelijk, luister zelf maar: Shpat Kasapi - Valle Kosovare. (Waarschuwing: ik heb dit al de hele dag in mijn hoofd op repeat). Ik verliet de cirkel al snel maar Anne-Marie en Mardien hadden de smaak te pakken en zijn nog best lang op de dansvloer gebleven.
Toen ik een biertje ging pakken zat er één van de clienten in een stoel aan een blik bier, ik proostte met hem. Even later zag ik deze client weer zitten en zei ik tegen Anne-Marie "Moet je die ouwe eens zien genieten met zijn biertje" deze keer had hij een flesje in zijn hand, al zijn tweede biertje. Waarop Anne-Marie mij uitlegde dat deze client hier zat omdat hij korsakoff had en met uitzondering één biertje mocht.
Het was een prachtige dag en wij wensen Kristjan en Julia nog veel geluk toe! Wij gaan nu snel slapen, morgen vertrekken we naar Gjirokastër een stad die op de UNESCO World Heritage lijst staat en volgens de Albanezen een prachtig gebied moet zijn. We zijn erg benieuwd.
Voor wie meer wil weten over Julia en Vila Kenedi: https://leveninalbanie.org/julia & https://leveninalbanie.org/projecten/vila-kenedi
